Feit en fictie. Verandering van mens en organisatie.

Onlangs had ik met mijn dochters van 14 en 17 een gesprek over meningsvorming, informatie vergaren en waarheid. Waar kun je die vinden? Essentieel als je een mening wilt vormen over een onderwerp, is een vrije en onafhankelijke informatievoorziening, gevoed door een kritische pers. Het is de basis van onze democratische samenleving. Niet alles wat op internet staat is waar. In deze tijd van fake-news, informatievoorziening via Facebook en lobbylegers, een interessante discussie en serieuze opgave.

Objectieve informatie

Zorgelijk vind ik dat steeds meer informatieverstrekking geen objectief eerlijk beeld van de waarheid is. Sterker nog, dat daar politiek keuzes op worden gebaseerd. Het creëren van beelden en frames in plaats van het objectief informeren en voorleggen van keuzes. Als voorbeeld het plan in het regeerakkoord over het terugbrengen van de loondoorbetalingsverplichting bij ziekte, voor kleine werkgevers. In de beeldvorming worden de kleine werkgevers ontzien van een serieus probleem. In de praktijk is het een sigaar uit eigen doos: de premie wordt alleen niet meer betaald aan de verzekeraar, maar aan het UWV. Een instantie die daar niet voor is toegerust. Werkgevers die zich niet verzekeren voor verzuimrisico’s maken óf een bewuste keuze en kunnen het risico zelf dragen óf kunnen de verzekering niet betalen. Maar dan heb je als werkgever een ander probleem, namelijk een onvoldoende rendabele exploitatie. En ja, wij hebben, als een van de twee landen in Europa, geen scheiding tussen werk en privé bij ziekte. Maar we kunnen daardoor wel sturing geven aan een voorspoedig herstel. Mede daardoor heeft Nederland een van de meest productieve en meest tevreden beroepsbevolking ter wereld. Ons ziekte verzuim is, sinds de werkgevers de regie voeren, spectaculair gedaald. De angel van het probleem ligt dus ergens anders.

Regelgeving en instituten

Geen ander land is zo aan het flexibiliseren als Nederland. Werkgevers bieden haast geen (vaste) contracten meer aan hun medewerkers. Een deel daarvan is te verklaren doordat werkgevers noodzakelijk flexibeler moeten zijn in een snel veranderende wereld. Ik constateer echter ook dat mijn opslag op de brutoloonkosten in 5 jaar tijd van een factor 1,25 naar 1,5 zijn gestegen. Een stijging van 20%!

De bureaucratie rond het in dienst hebben van medewerkers neemt hand over hand toe. We hebben RI&E’s, BHV’s, CAO’s, FNV, VNO, WWZ, UWV, WVP etc, etc. Ik noem gekscherend de afkortingen, ze staan namelijk voor instituten aan de zijlijn. De regels en instituten die het zo ontzettend lastig maken te ondernemen. Die de aandacht steeds meer afleiden van waar het werkelijk om gaat; het werkelijke contact tussen de werkgever en de medewerker. Zou dat niet veel meer de reden zijn dat werkgevers twijfelen mensen in vaste dienst te nemen? Het toenemende verschil tussen de brutoloonkosten en werkgeverslasten? En de andere lasten van de bureaucratie aan de zijlijn?

Menselijk gesprek over mens en organisatie

De wereld verandert, werk verandert. Werkgevers veranderen, medewerkers veranderen. Dat is een feit. Dat je dat allemaal van te voren kunt dicht timmeren, dat is fictie.

Ik pleit dan ook voor het gewone, menselijke gesprek. Over verandering van mens en organisatie. Over ambities en dromen, over meevallers en tegenslagen. Over samen werken en samenwerken. Over dat het soms past en soms niet meer. Soms confronterend, soms waarderend. Gewoon, van mens tot mens. Elkaar het beste gunnen: een gezonde organisatie waar mensen met plezier samen werken.

Bij Human Business Support is dat is geen fictie. Dat is een feit. We delen onze ervaring graag met u!

Andreas van den Goorbergh
Algemeen Directeur